kısa film

Birinci Mustafa

2009-12-23T16:14:00.000-08:00

Türk siyasi tarihinin akli dengesi yerinde olamayan Birinci Mustafa bakışları sabit, gözleri şaşı ve donuktu. Zekeriya Beyaz'ın büyük büyük dedesi olduğu tahmin edilmekle birlikte çok az konuşur ancak çok nadir olarak " gel, git, al, ver, koy, gol olur." derdi. Genç Osman vakasında asiler kendisini padişah yapmak için odasına girdiler. Birinci Mustafa yerinden kalktı ve homurdanmaya başlayınca asiler ona; " Padişahım asker sizin padişahlığınızı görmek ister" diyince Deli Mustafa hayatında ilk ve son defa şu özlü sözü demiştir; " BENZİN VARDIDA BİZ Mİ İÇTİK."

Kanuni ve Kadın

2009-12-23T16:10:00.000-08:00

Birgün kadının biri Kanuni'ye müracat ederek evinin soyulduğunu ve hırsızın yakalanmasını istedi. Padişah kadını iyice süzdükten sonra " Bre kadın bu nasıl uyku ki evin soyuluyorda haberin olmuyor" dedi. Kadınsa şöyle cevap verir; " Biz sizi uyanık biliyorduk onun için o kadar derin uyuduk."

Sinan Paşa

2009-12-23T16:05:00.000-08:00

Ridaniye Savaşında şehit düşen Sinan Paşa'yı Yavuz çok severdi. Onun için ağlamıştı bile. Gözleri yaşlı bir şekilde yanında bulunan devlet erkanına " gerçi Mısır'ı aldık ama Sinan'ı kaybettik." dedi.

Karahisar Kalesi

2009-12-23T16:00:00.000-08:00

Fatih Uzun Hasan'ı patlatmaya giderken Türkülerle efsane olan Karahisar Kalesine gelince Karahisar Kalesi yıkılıp kakülü boynuna dökülüp Fatih'in önüne gelir. Bunu üzerine sadrazam Mahmut Paşa Fatih'e "Devletli Sultanım hele şu Karahisar'ı alalım zannedersem düşman üstümüze gelir. Onunlada bilahare hesaplaşırız." dedeğinde Fatih hiddetlenerek şöyle cevap verir; " Hey Mahmut ben hisarı neydeyim ben düşmana geldim düşmanı bulun." dedi.

Güneş Kral

2009-12-23T15:51:00.000-08:00

Kardinal Mazaren'in AİDS den dolatı hayata gözlerini yummasından sonra güneş kral lakaplı 14. Lui idareyi resmen ele aldıktan sonra dönemin bütün kodamanlarını uyuşturucu kaçakçılarını beyaz ve siyah kadın tacirlerini mekanında toplayıp onlara söyle hitap etti; " Efendiler, bugüne kadar bu işleri kardinal yürütüyordu oda uçkurunun cezasını çekti. bundan sonra alemin güneşide benim kralıda. Bütün kaçakçılık ve illegal işleri ben yürüteceğim. ben ne racon nede kafa keserim. ossurduğum zaman burda hiçbiriniz duramaz zehirleenip gidersiniz. Bundandır ki Devlet demek ben demek ben demek devlet demektir. Anadın Mı..."

Üçüncü Konrat

2009-12-23T15:46:00.000-08:00

Alman İmparatoru 3. Konrat Makri kendine isyan eden Weinsberg kasabasının çezasını kesmişti. Kasaba tahrip edilecek, bakkal dövülecek, kimsenin okey oynamasına izin verilmeyecek ve bütün erkekler kısırlaştırılacaktı. Yalnız kadına düşkün olan İmparator burdan birkaç hatun götürebilirmiyim hesabıyla kadınların en değerli eşyalarını alıp gitmelerine izin verince bütün kadınlar kocalarını alıp şehri terk etmeye başladılar. bunu üzerine burdan verecek hatun çıkmayacağını anlayan imparator "Allah belanızı versin" diyip tüm kasaayı Dahşan Affı ile affetti.

Diogenes

2009-12-23T15:43:00.000-08:00

Sinop'lu büyük bilim adamı Diogenes güneşin cayır cayır yaktığı insanın götünden ter akıttığı günün birinde elinde fener ile Korint şehrinde geziyordu. Korintliler kafayı sıyırdığını zannettikleri Diogenes'e güneş ışığında fenerle ne aradığını sorduklarında Diogenes söyle cevap vermişti; " Adam arıyorum adam...."

Layıklık

2009-12-23T15:36:00.000-08:00

En büyük İskender M.Ö 323 de hakkın rahmetine kavuşmuştur. Azrail gırtlağına yapıştığı zaman etrafında bulunan generaller devletin idaresini kime bırakacağını sorduklarında İskender şöyle dedi; " En layık olana."

Pompe

2009-12-23T15:31:00.000-08:00

Kendini beğenmiş, egoist, hiçbir işe yaramayan, terbiyesiz ve ahlaksız olan Pompe M.Ö 80 yılında Sulla'nın yerine konsül seçildiği zaman 31 yaşındaydı. Sulla'nın damadı olan terbiyesiz Pompe kendini Sulla gibi dini bütün, namazında niyazında olan bir delikanlı ile bir görür ve hep şöyle derdi. " Sulla mazidir ben Pompe istikbalim."

Kaligula

2009-12-23T15:19:00.000-08:00

Acımassız, zalim ve çılgın bir delikanlı olan Kaligula bir gün senatörleriyle birlikte alemlere akıp rakının gözüne gözüne vururken bir anda ni ha ha ha diyerek Erol Taş vari bir kahkaha atmıştır. Yanında bulunan senatörler neden gülüyorsun kafan mı iyi dediklerinde Kaligula onlara " bir sözümle burada bulunan hepinizi öldürtmek elimde olduğu için gülüyorum " dedi.

Megabizos

2009-12-20T07:25:00.000-08:00

Pers hükümdarı birinci (Düz) Dara gözünü budaktan esirgemeyen generali Megabizos ile beraber dünya üzerinde doksandokuz yara açarak taş üstünde taş ıstaka üzerinde çift okey bırakmamıştır. Birinci (Düz) Dara komutanı Megabizos'u çok severdi. Bir gün (Düz) Dara nar yerken kardeşi ikinci (Düz) Dara yanına gelerek " bu nar taneleri sayısınca ömrün olmasını istermisin " dedi. Bunu üzerine birinci (Düz) Dara şöyle dedi; " O kadar ömre sahip olacağına o nar taneleri kadar Megabizos'a sahip olmayı tercih ederdim. "

Bari Su İçsinler

2009-12-20T07:18:00.000-08:00

Romalılar savaşa giderken kafes için kutsal saydıkları piliçleride beraberinde götürürler. Burdaki piliçler sandığınız gibi doksan altmış doksan ölçülerinde olan taş gibi hatunlar değiller. Bildiğiniz tavuklardır. Piliçler kafes içindeki yemleri yememişiseler bu pek hayra alamet sayılmazmış. Klodius döneminde Drepene Savaşı'na giden Romalılar piliçlerin yemlerini yemediklerini imparatora bildirince batıl inançlara sahip olmayan Klodius madem ki yem yemiyorlar bari su içsinler diye hayvanları denize attı.

Yecüc ile Mecüc

2009-12-20T07:09:00.000-08:00

Hunlar 363'de Anadolu'ya fırtına gibi girip Urfa'yı istila etmişlerdi. Türklerile Urfa'da ilk defa karşı karşıya gelen Hıristiyan papazlarından Sent Efraim şöyle diyor; " Acaba bu millet Zekeriya peygamberin geleceğini haber verdiği Yecüc ile Mecüc kavmi olmasınlar. " Aslanların kükremesiyle Urfa'ya giren Hunların mızraklarından ateş ve yıldırımlar fışkırıyordu. Bir Hunlu iki üç atı sürebiliyordu. İşte Türk korkusu bu dönemlere dayanmaktadır.

Tanrının Kılıcı Attila

2009-12-20T07:05:00.000-08:00

Attila Roma orduları ile Katalanum savaşında karşı karşıya gelmiştir. Savaştan bir gece evvel Attila bir koyun kestirip kemiklerini ateşe attırdı. Ordunun şamanı devamlı dua okuyordu. Attila şamana dedi ki; " Söyle bakalım yarınki savaşın galibi kimdir. " Şaman ateşte yanan kemiğe bakarak şöyle dedi; " Tu Es Flagellum Dei. " Yani Sen Tanrının Kılıcısın.

Uldin

2009-12-20T07:01:00.000-08:00

Batı Hun hükümdarı Balembar döneminde Hun'lar Panno ve Trakya'yı istila ederek Bizans ile Avrupa'yı toz dumana katmıştılar. Hun komutanı Uldin Bizans ordularını ezdiktern sonra Bizans komutanına şöyle dedi. " İşte kuvvetimizin derecesini görüyorsunuz. Eğer istersem güneş ışınlarının ulaştığı her yeri zaptederim."

61. Dakika Şovu

2009-12-19T13:31:00.000-08:00

Trabzon Rum İmparatoru Davit Commen kankası Uzun Hasan'a ve Türklerin uçkuruna olan düşkünlüğünden ateşli Rum hatunlarına güvenerek Osmanlı’ya verdiği vergiyi kestiği gibi daha önce verdiklerini de geri istemeye başladı.Bu durumu duyan Fatih Davit’in gelen elçilerine şöyle dedi; “haydi şimdi siz gidiniz ben kendim gelir borcumu öderim.” Bunu üzerine Fatih 1461 yılında Trabzon’u fetheder. Bundan dolayı Trabzon’un plakası 61 olmuştur. Hatta ilk 61. dakika şovunu Fatih ve askerlerinin yaptığı iddia edilir.

Derviş Olamayan Fatih

2009-12-19T13:30:00.000-08:00

Fatih Sultan Mehmet bir gün Akşemsettin’e “Hocam beni dervişliğe alır mısınız?.” Dedi. Akşemsettin alamam deyince Fatih sinirlenerek şöyle dedi; “ Çok acayip şey ne olduğu ve istidatları belli olmayan bir takım adamları dervişliğe alıyorsunuz da, beni niye kabul etmiyorsunuz?” akşemsettin dedi ki; “Dervişlikte bir hal vardır oğul ondan tat alındığı taktirde dünya işlerinden ve saltanattan el çekmek gerekir. Halbuki senin böyle bir hal yapman memleketin zararına olur. O zaman sende bende günaha girmiş oluruz. Padişahlara layık olan şey iyi huyluluk ve adalet sever olmaktır.”

İkinci Murat'ın Ölümü

2009-12-19T13:29:00.000-08:00

İkinci Murat Meriç nehri üzerindeki Krişçi Adası’ndan dönüyordu. Yanında Sarıca Paşa ile Ihsak Paşa vardı. Sultan Murat Meriç nehrini geçerken bir dervişe rast geldi. Derviş Sultan’ı tanıyarak şöyle dedi; “Hey padişah ölümün yaklaştı tövbe et.” Derviş yoluna devam ederken padişah yanındakilere “bu derviş kimdir?” diye sordu. Yanındakiler ise dervişin Bursa’da Allah’ın rahmetine kavuşan Emir Sultanın Müritlerinden olduğunu söylediler. Bu cevapla birlikte İkinci Murat yıllar önce kendisine padişahlık kılıcını kuşatan Emir Sultan’ı hatırladı. Saraya geldi fakat başına müthiş bir ağrı gidi ve bir müddet sonra öldü.

Şeyh Bedrettin

2009-12-19T13:27:00.000-08:00

Çelebi Mehmet döneminde Şeyh Bedrettin İsyanı patlak vermiş Bedrettin’in talebelerinden Torlak Kemal ve Börklüce Mustafa’da şeyhin emri ile farklı yerlerde isyan etmişlerdir. Her üç isyancıda yakalandı. Bedrettin dönemin büyük bir hukukçusu olduğu için idam edilmeyip Mevlana Haydar başkanlığındaki ilmi bir heyette mahkeme edildikten sonra bir demirci dükkanının önünde asıldı. İdamdan önce Çelebi Mehmet Bedrettin’i huzuruna çağırarak ona sordu. “Neden benzin sarardı.” Bedrettin ise “güneş batacağı zaman sararır” dedi.

Yıldırım Bayezid'in Kadıları Astırması

2009-12-19T13:24:00.000-08:00

Yıldırım Beyazıt bir rüşvet meselesinden dolayı kırk kadının idamını emretmişti. Sadrazam Ali Paşa bu olayı engellemek için Yıldırım’ın maskarasını bulup bu olayı halletmesi için maskarayı Yıldırım’a gönderdi. Maskara Yıldırım’ın huzuruna çıkıp;
- Padişahım sizden bir dileğim var dedi.
- Ne istersin?
- Beni İstanbul’a elçi gönder.
- Orada ne iş göreceksin?
- İmparatordan kırk tane papaz isteyeceğim.
- Papazları ne yapacaksın?
- Nasıl olsa kırk kadıyı idam ettireceksiniz. Hiç olmazsa onların yerine koyarız.
Padişah bunun üzerine meseleyi yeniden düşünüp kadıları affetti.

Kadınlara Asla Güvenmiyorum

2009-12-14T19:53:00.000-08:00

Senle olamazdık bunu sende biliyorsun. Bana söylediği son sözler bunlar oldu. Yalnızlığını evde bırakıp, kokusunu evde bırakıp, göz izlerini evde bırakıp, bavulunu alıp giderken. Evet iyi bir sevgili olamadım belki kabul ediyorum fakat kötüde değildim. Onu kırmamak için elimden geleni yaptım kırıldığım dönemlerde. Zor günlerdi yaşadıklarım annemle babamın ani ayrılıkları, çalıştığım gazetenin kapanmasıyla işsiz kalışım, kedimin evden kaçması hep bu döneme denk geldi. Bir tek o kalmıştı hayatımda. Oda gitti.

Önce yıllardır geçinemeyen fakat aynı evde kalmaya tahammül edebilen – ki bu ayrılığı aslında uzun süredir bekliyordum – annemle babam ani bir karar ile ayrıldılar. Aslına bakarsanız çokta umurumda değildi ayrılmaları senede en çok iki defa görüşüyordum artık ayrı ayrı dört gün olacaktı aile saadetim fakat ortaya dedemden kalan mirasın paylaşılması girince benim başım ağrıdı uzun bir süre. Parada pulda gözüm yoktu benim fakat yaşlı bunak ölürken sırf aile içinde huzursuzluk çıksın diye tüm mirasını bana bırakınca bende konuya dahil olmak zorunda kaldım. Bir anda oğulları olduğum akıllarına geldi cici annemle tonton babamın. Günlerce mahkemeler için gidip geldim memlekete. Onu çok ihmal ettim bu dönemde farkındaydım fakat elimde olmayan bir sebepten ötürü olduğu için anlayışla karşıladığını sandım. İki ay sonra çalıştığım gazetenin kapanmasıyla işimden oldum. Yeni bir gazeteyle bağlantı kurmak hayli zor oldu benim için. Zaten verdikleri üç kuruş maaş onda da bin dereden su getiriyorlar. Hangi gazeteye gittiysem ya parada anlaşamadık yada yazılarıma sansür koyma şartı koştular. Çok sivri dilliymişim biraz ılımlı yazmam gerekiyormuş. Yoksa iş bulamazmışım. İşin kötü yanı oda onlarla aynı fikirdeydi. Neden yazıyorum ki yavşaklık yapacaksam dedim ama anlatamadım. Tripleri o dönemde başladı. Dedemden kalan mirası alsaymışım işe de ihtiyacım kalmazmış. Ölürken yüzüne tükürdüğüm kapitalist bir bunağın sırf aile içinde huzursuzluk çıkarmak için bana bıraktığı mirası alacaktım öyle mi? Ölürümde o paraya dokunmam cici annemle tonton babam birbirlerini yesin dursunlar dilekçemi verdim ben dedim ama yine anlamadı beni. Hep bu zihniyetim yüzünden mutsuz oluyormuşuz. Demek mutsuzsun öyle mi bundan sonra senin istediğin gibi yaşayacağım o zaman. Belki düzelir sandım. Önce alkolü azalttım, sonra sigarayı. Düzenli traş olup sabahları erken kalkmaya başladım. İstediği her şeyi harfiyen yapıyordum ama ben teslim oldukça o abarttı. Arkadaşlarımla görüşmeme karışması bardağı taşıran damla oldu. O koministler beni yoldan çıkarıyormuş aslında ben iyi bir adammışım. Ulan dedim koministler kötü mü? o dönemde başladı şiddetli kavgalarımız. Üç haftadır içki koymamıştım ağzıma bir akşam arkadaşlarla birkaç kadeh parlatalım dedik meyhanede. Gidemezsin dedi onunla evde kalıp vcd de romantik komedi filmi izleyecekmişiz. Evde kavga kıyamet kapıdan çıkarken yanımdaki duvarda patlayan su bardağını hatırlıyorum en son. Eve döndüğümde masanın üzerinde bir not vardı. “Biraz düşünmem lazım Ece’lere gidiyorum birkaç gün.” Onu arayamayacak kadar sarhoştum saatte çok geçti yatağa yatar yatmaz sızdım. Uyandığımda ilk işim notu tekrar okuyup onu aramak oldu. Tekrar eve dönmesini konuşmamız gerektiğini söyledim. O gece saatlerce konuştuk. Döktük içimizdeki zehri dışarı. Beni anladığını fakat kendisinin de zor günler geçirdiğini söyledi. Daha anlayışlı davranacağına söz verdi. O gece sabaha kadar yeni sevgililer gibi seviştik. İki hafta sonrasıydı kedim devrim evden kaçtı. Nedenin hala bilmiyorum. Tahminim serseri bir sokak kedisinin peşine takılıp gitti kaltak. Oysa ben onun ömrümün sonuna kadar yanımda kalacağını zannediyordum. Fakat yanılmışım. Bu benim ilk yanılgımdı fakat son olmadı. Oda gitmez zannediyordum taki bir gece eve geldiğimde bavulunu toplamış salonda beni beklerken bulana kadar. Artık ilişkimizin eski heyecanı kalmamış, ikimiz zaten olmazmışız, farklı dünyaların insanlarıymışız bir sürü boş laf. Bir hafta sonra yeni erkek arkadaşı ile el ele gördüm İstiklal’de. Sanırım onunla da iki ay falan sürmüş. Sonra bir daha hiç görmedim. Şuan ben ne mi yapıyorum ? Aşırı derecede alkol alıyorum, günde üç paket sigara içiyorum, sabah güneşiyle beraber yatıp akşam güneş batana kadar uyuyorum, bir dergiye cüzi bir miktar maaş karşılığı yazılar yazıyorum ve en önemlisi kadınlara asla güvenmiyorum. KADINLARA ASLA GÜVENMİYORUM…

^^Hüseyin Yılmaz^^

Aşk Ertelenmeye Gelmez

2009-12-13T18:53:00.000-08:00

Zamanın üç yüzü vardır bakılmaya değer. Şimdiki zaman, gelecek zaman, geçmiş zaman. Genelde geçmişe bakıp gelecek planı yapar insanlar. Çok azı değerini bilir şimdiki zamanın. Geçmiş hatalarından pişmanlık, başarılarından ise gurur hikayeleri çıkarırlar. Hatalarını tekrar etmemek için yeminler eder, başarılarını her fırsatta dile getirirler. Bu hata yada başarılarla hep gelecek planları yapılır fakat birçok insan şimdiki zamanı, yani şu an içinde bulunduğumuz zamanı, yani nefes alıp verdiğimiz, kalbimizin çarptığı, damarlarımızda kanın dolaşım yaptığı, güldüğümüz yada üzüldüğümüz, kısacası yaşadığımız şu anı pek önemsemez.

Hep elimizdekinin değerini kaybedince anlarız ya. Zamanda bunların en vahimidir çünkü tüm pişmanlıklar ya da sevinçler zaman içinde gelişir. İşin aslı insan olarak ta tek sermayemiz değil midir zaman. Geçtikten sonra keşkelerle öreriz kader kazağını kendi elimizle sonrada üzerimize yakışmadı diye isyan ederiz. “ ulan ben bu hallere düşecek adam mıydım?” ama bilmeyiz o kaderi kendimiz, o geçmiş ŞU AN larda yazmadık mı? Anın değerini bilemiyoruz. Hep erteliyoruz bir şeyleri. AŞKları erteliyoruz en önemlisi. Seviyoruz ama söyleyemiyoruz. Utanıyoruz ya da gurur meselesi haline getiriyoruz saçma sapan egolarımızı. Sevdiğimizi kaybedence keşke diyoruz ama iş işten geçmiş oluyor. Sizi bilmem ama bende hep böyle oluyor. Kaybettikten sonra anlıyorum değerini bişeylerin yada birkaç aşk kadar geç kalıyorum her seferinde. Hayatı bir adım geriden takip etmemek için anı yakalamak şarttır. Eğer anı yakaladıktan sonra bir adım ileri atıp kadere çelme takabiliyorsak işte o zaman üstün insan biz oluruz. Anı yakalayabilmek için ise hiçbir şeyi ertelememek gerekir özellikle AŞKI. AŞK ertelenmeye gelmez.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Mısır'ın Fethi

2009-12-12T16:17:00.000-08:00

Ben bir garip aşk bestesiyim. Bilemezsin ne haldeyim. Sadık dostum ve yarenim hernan Crespoylan birlikteyim. Bir de bizimle birlikte yaşayan yar saçları lüle lüle yar benziyor beyaz güle benzeyen popescu adında bir atımız var.

Bir gün; arkadaşım Crespoylan otururken birden kapı açıldı. Fekat kapımızı geçen hafta popecu tepinerek kırmıştı. Olmayan kapının nasıl açıldığını anlayamadım.

Padişahın hüdhüdü geldi. Dedi bana; “cik cik”

Bende bu önemli haberi alıp olmayan ceylan derisi koltuğumdan fırlayarak popescunun üstüne atladım. Kamçıyı vurduğum gibi emektar atım popescu otuz bir nala koştu. Nasıl koştuğunu anlayamadan hemen padişahın huzuruna çıktık.

Padişah bana; “ tiz orduları topla mısır u feth edeceğuz. Canum çok mısur yemek istedü. Ayruca memluk padişahı bize kelek yaptu. Yıllık haracımızu vermedu” dedi.

Bende bu kızgınlıkla orduyu topladım. Hazırlıklar bittikten sonra sene 1517 ben, Yavuz, Sultan, Selim, dördümüz mısır u fethetmeye gittik. Yine böyle yağmurlu bir gündü. Bağdatın sağından dönüp nil nehrini geçerken düşman ordular karşımıza çıktı. Hepsini saydım. Tokuz Milyar kadardılar. Emektar atım popescuya kamçıyı vurduğum gibi düşmanın yanında bittim. Onlara Didim; “ Biz sizi yeneriz amma gömecek yerimiz yok.” Memluk komutanı bana küfretti. Bende cevaben “ne küfrediyosun olum küfredince başına neler geleceğini bilmoormusun”. Didim. Kılıcımı çektim, çeker çekmez üç milyarı öldü. Sırığımla dört milyar kişinin üstüne atladım. Onlarda öldü. İki milyar kadarıda korkudan öldü. Fekat ben öyle sanmışım. Tam sekiz milyar tokuzyüz toksan tokuz milyon tokuzyüz toksan tokuz bin tokuzyüz toksan tokuz tanesi öldü. Bir tanesi ağır yaralanmış. Yaralı olan memluk askeri bana haber vermeden beni sırtımdan kalaşnikofla vurdu. Bende ona hitaben ; “ kalbimi kırıyorsun” dedim ve oda bu acıklı söze dayanamayıp kahrından öldü.

Eninde sonunda allem ettik kallem ettik mısır sarayına girdik. Padişah bütün görkenliliğiylen tahtına çıkıp traş etti. “ bundan geru kimse korkmasun. Herkesun canu, malu, ırzu benim korumamdadur.” Dedu.

Savaşın sonunda ben ve saz arkadaşlarımın üstün başarısıylan ganimet olarak iki göz yaşartıcı soğan, üç tane patlamaya hazır mısır ele geçirildi.

^^SaBri BeCerikLi^^

Sadece Kalbim Ağrıyor

2009-12-11T15:48:00.000-08:00

Anlatılamaz bir aşktı onu ki çoğuna göre de anlaşılamaz. Onu gördüğünde dili lal oluyordu, yanıyordu yüreği. Bir tek söz çıksa dudaklarının arasından gerisi gelirdi elbet ama mühürleniyordu dudakları Süleyman’ın emriyle. Her gece açıp yüreğinin penceresini gök kubbenin altında tek tek sayıyordu yıldızları acaba kaç dilek tutmam gerek diye. Hani bir dilek kabul olacak bilse indirirdi semadaki tüm yıldızları ayaklarının dibine.

Bir gece yine sayarken yıldızları, içlerinden biri dayanamadı bu mecnun haline. Süzüldü gecenin karanlığından bilinmezler labirentine. Hadi dedi sanki sana fırsat aç yüreğini sonuna kadar. Karar verdi o gece sabah kıza açılacaktı. Kirpikleri birbirini hiç görmediler o gece sabaha kadar. Sabah en sevdiği kıyafetlerini özenle seçti dolaptan, heyecandan dişlerini üç kere fırçaladı onar dakika aralıklarla. Bir saate yakın aynanın karşısında saçları ile uğraştı. Ayakkabılarını boyadı aylar sonra ilk defa. Kızın ders saatine üç saat vardı kantine vardığında. Yüreği sığmamıştı dört duvar iki çerçeve evinin içine. Bir kardiyolog değdirse neşteri göğsüne açmasına gerek yok kalbi gelecekti eline. Üç saat üç ömür gibi geçti kantinde. Nihayet ders saati yaklaşmıştı. Genellikle derse yarım saat kala gelirdi kız kantine. Kırk beş dakika vardı dersin başlamasına gözü saatten kapıya yöneldiğinde. Onu gördü kapıdan içeri girerken kolunda bir erkekle. O an zaman durdu küstü yelkovan akrebe. 16.15.00 ve bir ömür öyle kaldı saat. Hayli neşeliydiler kantine girerken hemen arka masasına oturdular tek boş yer orası diye. Ne kadar orada kaldığını bilmiyor kantin çalışanlarından biri gelip “ abi herkes gitti kapatacağız kantini” demesiyle kendine geldi. “ Kusura bakma rahatsız ediyorum ama saatlerdir kıpırtısız burada oturuyorsun. Yok değil mi bir şeyin.” Yok dedi kardeş sadece kalbim ağrıyor SADECE KALBİM.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Aşka Kim Direnebilmiş

2009-12-09T03:33:00.000-08:00

Bedeni bu yükü taşımaya hazır mıydı? Kolay değildi bu kadar haksızlığa göğüs germek. Yıllar yorgunu gözleri yitirmişti artık zümrüt yeşili rengini. Adem’den bu yana kanın hiç durmadığı bir coğrafyada gelmişti dünyaya. Kenan ili adı. Medeniyetlerin beşiği üç dinin buluşma yeri. Kabil Habil’in kanını burada dökmüştü, Selahattin haçlıların elinden çekip aldı sonra ve dedeleri burada nefislerine yenik düşüp topraklarını sattılar birkaç altına. Savaş hiç bitmedi bu topraklarda. Savaşla büyüdü, savaşla aşık oldu ve savaşla öldü. Patlama sesleri türkü nağmesiydi onun için, ölüm ev sahibi.

Onunda hayalleri vardı hayata dair, bir gelecek umudu. Çocukken hep doktor olmak istedi, taki kendini bir tanka taş atarken bulana değin. Hayalleri onun doktor olmasını istiyordu insanları iyi etmek için, fakat hayat onu bir direnişçi yaptı namusunu ve vatanını koruması için. Filistinliydi o Filistin Kurtuluş Örgütü’nün bir direnişçisi. Niye olduğunu bilmediği bir savaşın ortasında dünyaya gelmesi tanrını laneti mi bilinmez ama bu savaşın asla bitmeyeceğini anladığında teslim etti bedenini. Çelik midralyözlerin karşısına sapanla çıkmak belki de bu kadere bir isyandı bilinmez. Bebekler acımasızca öldürüldü gözlerini önünde, kadınlarına tecavüz edildi. Bu kin ve öfke ile giydi ölmeden önce kefenini. Abdestini aldı en yürekten dualar eşliğinde. Kendi cennet kaygısından çok vatanın bağımsızlığı vardı aklında sadece. Bomba düzeneğini üzerine bağlarken damla korku yoktu zümrüt yeşili gözlerinde. Onun bedeni bağımsızlık olacaktı bu ülkeye. Sinegog’tan içeri girdiğinde kin katlanarak arttı yüreğinde. Ölen bebekler geldi aklına, tecavüze uğrayan kadınlar. Hepsi dedi ölmeyi hak ediyor bunların ta ki zümrüt yeşili gözleri o gözlerle buluşana kadar. Karşısında duran kızıl saçlı, yeşil gözlü, bembeyaz tenli kız yıllar ötesinden baktı göz bebeklerini içine. Züleyha oldu karşısında kızın hani elinde bir meyve bıçağı olsa parmaklarını doğrayacaktı. Çekemedi pimi geri döndü. Yol boyunca aklından hiç çıkmadı o gözler. Aslında bu ölüm fermanını imzalamaktı çünkü örgüt sağ bırakmazdı onu fakat aşka kim direnebilmiş ki. Bir anlıkta olsa görmek o gözleri ona yetti. Örgüt evine girdiğinde hiç konuşmadı. Üzerindeki düzeneği çıkarıp odaya geçti ve sessizce ölümü bekledi. Birkaç dakika sonra açılan kapı sesini duydu, gözlerini yumdu aşkını gömdü yüreğine ve son duyduğu ses başını arkasında bir el silah sesi oldu.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Platonik

2009-12-07T21:04:00.000-08:00

Açılım

2009-12-07T21:03:00.000-08:00

O gün içimde bir sıkıntı vardı. Tanımlayamadığım bir şekilde sanki gök kubbe daralmış, sonsuz boşluk dört duvar halinde görünmez bir kalkan olmuştu etrafımda. Evin içerisine sığmıyordu bedenim. Zaten gerginleşen siyasi hava iyice canımızı sıkıyordu. Kızımın okuldan gelmesine iki buçuk saat vardı. Yedi yaşında bu sene ilkokula başladı. Büyüdü kocaman oldu prensesim. Okulunu ve öğretmenini çok seviyor. Her gün en az bir saat okulda arkadaşlarıyla yaptıklarını anlatıyor bana. Hem artık geceleri odasında tek başına uyuyor. Anneciğim ben artık büyüdüm kocaman kız oldum tek başıma kalabilirim odamda diyor.

Okula başlaması çok değiştirdi onu. Görseniz sanki büyümüşte küçülmüş cimcime. Kocaman kadın gibi bazen öyle laflar ediyor şaşırıp kalıyoruz eşimle. Şimdiki nesille baş edilmez valla. Eşimde farkında bu değişimin. Bana bu kız ilerde başıma çok işler açacak böyle giderse diyor şaka yollu. On yıl olmuş bu sene. Dile kolay on yıldır aynı yastığa baş koyuyoruz. Eşime deliler gibi aşığım. Severek evlendik. Evliliğimizin üçüncü yılında meyvemizi aldık tabi. Nur topu gibi bir kız çocuğu. Hayat çok güzel. Hayatı seviyorum ama bu aralar bende herkes gibi biraz gerginim. Ülkedeki siyasi kaos etkiliyor ister istemez. Hükümetin demokratik açılım diye başlayıp Kürt açılımı olarak devam eden süreci bizleri de iyiden iyiye gerdi.

Dışarı alış-veriş yapmaya çıktım o gün. Pazara uğrayıp kızım gelene kadar alış-verişi tamamlarım diye düşünüyordum. Yolda karşı komşuma rastladım. Ayak üstü birkaç kelime konuştuk. Pazar yerine vardığımda mahşeri bir kalabalık vardı. Sanki bütün İstanbul burada toplanmış. Malları bedava dağıtsan bu kadar kalabalık olmaz. Zor bela iç kısımlara kadar ilerleyebildim. Akşama karnabahar kızartması yapacaktım. Eşim bayılır yumurtalı karnabahar kızartmasına. Prenses geçen yıla kadar yemiyordu ama onu da alıştırdım. Artık o da seviyor karnı baharı. Tezgahın önünde tam karnı baharları seçmeye hazırlanırken bir gürültü koptu. Önce ne olduğunu anlayamadım. Herkes telaş içinde sağa sola koşmaya başladı. İkinci gürültü hemen yanı başımda yaşandı. Patlamanın şiddeti ile birkaç metre savrulmuşum. Sol bacağımın acısını hissediyordum sadece. Yüzümden akan kan göz bebeklerime kadar dolmuştu. Etraf kıp kızıl gözüküyordu o an. Sağa sola savrulmuş kopmuş organlar gördüm yerlerde. Kolu bacağı kopmuş insanlar yatıyorlardı çaresizlik içinde. Herkes birilerinden yardım bekliyordu. Demiştim ya mahşer yeri bir kalabalık diye. İşte gerçekten mahşeri o an yaşadım orda.

Gözümü açtığımda hastanedeydim. Eşim ve prenses baş ucumda. Prenses elimi tutmuş üzülme anneciğim üzülme bizler senin yanındayız diye moral veriyordu. Zorlukla doğrulabildim yataktan. Eşim hemşireyi çağırdı. Ne oldu dedim. Terör örgütü dedi. Apo’nun serbest bırakılması için Pazar yerinde bombalı intihar saldırısı yaptı. On beş ölü yüzlerce yaralı var. Bir an gözüm yatağın ucuna ilişti. Yorganın altında bacaklarımın olması gereken yerde kocaman bir boşluk vardı. Üzerimden yorganı attığımda dünyam başıma yıkıldı. İki bacağımda diz kapaklarımın altından kopmuştu. Eşim göz yaşlarını saklamaya çalışarak sarıldı bana. Prenses ellerimi hiç bırakmıyordu.

Artık tekerlekli sandalyede yaşamaya mahkum otuz iki yaşında tek çocuk annesi bir ev hanımıyım. Hayat hala güzel. Eşimi hala çok seviyorum. Prenses her geçen gün biraz daha büyüyüp güzelleşiyor ve siyasiler hala açılım yapıyor. HALA AÇILIM YAPIYOR.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Selocan ile Kamuş

2009-12-07T20:30:00.000-08:00

Wake Up

2009-12-07T19:32:00.000-08:00

Rahattayım Anne

2009-12-06T09:52:00.000-08:00

Kıştı Bunu Yazdığımda

2009-12-06T07:43:00.000-08:00

Karşıyım

2009-12-06T06:44:00.000-08:00

Sıfırın Altında Bulmadım Mı Seni

2009-12-06T06:41:00.000-08:00

Gözleri bu kentin en eski harabesiydi. Bir tarih gizliydi ötesinde bakışlarının. Yüreğine işliyordu baktığında karşısındakinin gözlerine. Teni cevahir bir zırh gibi saklıyordu yıllar yorgunu ruhunu. Sanki her an savaş içindeydi hayatla, o yüzden zırhını hiç çıkarmıyordu. Saçları zindan parmaklıkları, yüzü arkasında tecrit mahkûmu. Her daim mutsuz ve umutsuz. Konuştuğunda ölümden bahsetti özler gibi sanki. İyi bilirmiş ölümü çünkü çok arkadaşı ölmüş gözlerinin önünde. Kimi tiner müptelası, kimi yankesici. Sokaklarmış evi sıfırın altında.

Beklide yaşadığı harabeden dolayıydı gözlerindeki bilinmezliği. Kısa film tadında yaşamışlardı hayatlarını sonu umutsuz ama heyecanlı. Yaşama tutunmuşlardı o onları her itelediğinde çünkü başka kimseleri kalmamıştı. Yedi yaşında üvey babasının elinden kaçıp gelmişti bu harabeye. Tecavüz etmeye kalkınca ayyaş bunak, saplamıştı bıçağı kaderin göğüs kafesine. Sefaletin pençesinden kaçırıp rezaletin kucağına atınca onuda kader vurdu sıfırın altında ruhunun en mahrem sırlarını. Hayatı öğrendim dedi arka sokakların kısa film hikâyelerinde. Bizlerde kısa filmiz be abi bizleri de çeksene. Hayat kadını da gördüm dedi kadınlığımdan utanarak, şehir züppeleri de adalete yakınarak. Adaletsizliğin en işlek olduğu caddede çıktı karşıma. Bir şeyler arar gözleri gözlerime değdiğinde ruhuma İsrafil surunu üfledi sanki. Hallaç pamuğu gibi dağıldı dağ gibi yüreğim. Duraksadım bir an ya da bir asır tam hatırlayamıyorum. Dudakları ekmek dedi sadece bir ekmek parası be abi. Yitirilen bir hayatın değeri bir ekmek parası ile ödenebilir mi? Bir lokantaya oturduk anlat dedim kus içindeki zehri. Gözlerin anlatmak istiyor yılların kederini. Ne anlatayım abi dedi sıfırın altındayız işte üste çıkmamıza daha çok var. Bizde dedim sıfırın altındayız yalnız hissetme kendini. Döktü içindeki zehri yarım ekmek dürüm, bir de ayran kadar. Ayrılırken abi be dedi. Bir gün çeker misiniz benim de kaderimin kısa filmini. Neden olmasın dedim nasılsa sıfırın altında bulmadım mı seni. Sıfırın altında bulmadım mı seni.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Sıfırın Altında Yaşamak

2009-12-06T06:39:00.000-08:00

sıfırın altında yaşıyoruz, donuk ve kötekli bu şehirde. Kar buket buket üstümüze buz gibi serpildikçe bazen çıkar gibi oluyoruz artıya, hayır! çıkmamışız. Meğersem yükseldiğini zannedermiş alçalırken insan.Peki ya sizler? uzatırmısınız bu yokluğumuzda varlığınızı; sıcak bir nefes, bir sıcak gülüş. Esirgermisiniz amatör kalbimizden Profesyonel ruhunuzu? Bir çocuğun oyuncak mutluluğunu yaşatırmısınız bize şu günlerde buruk yüreğimizin kısa filmini çekerken, belki ... Ama bizler, vazgeçmiycez omzumuza dokunmasanızda. Hep çalışıcaz savaşamasak safra savaşıyormuş gibi çırpınıcaz kara Kalemli sarı Kağıtlar üstünde sıfırın üstünde olmasada sıfırın altında ...

Sabri Becerikli ^ ^ ^ ^

Dile Kolay Mı Zor Mu

2009-12-06T06:36:00.000-08:00

Kelimelerin yetmediği anlar vardır hayatta. Dilin söylememek için boğaza kadar kaçtığı, yüreğin ise dili olanca gücüyle ileri ittiği anlar. Böyle anlarda çelişir vücutta iki organdır. Biri kalptir diğeri beyin.

Kalp; düşünemez olsun ister beyin, beyinse kalbe hükmedebilmek. Bu durumda iki yol vardır iki tipte insan. Birinci yol beyni dinlemektir ki birinci yolda birinci tip insan beyni dinleyen mantıklı insandır vazgeçer söylemek istediğinden. Hayatına kaldığı yerden devam eder. Söylemek istediği şey sanki hayatında hiç olmamış gibi devam eder yoluna. Birinci yolda ikinci tip insan beyni dinler ama kalbi rahat bırakmaz onu. Söylemek istediği şeyi asla söyleyemez fakat her gece sabahlara kadar provasını yapar yatakta. Binbir çeşit söyleme yolu bulur hayal dünyasında ama sabah olupta güneş doğduğunda, beyin çalışmaya başladığında yani, kalp üvey evlat olur vücutta. Esas oğlan devreye girmiştir nihayetinde. Söyleyipte ne olacak hem. Hayatını devam ettir nasıl gidiyorsa öyle. Bu tip insanlar sadece geceleri acı çeker beyin düşünmez olunca.

Ikinci yol Kalbi dinlemektir. Ikinci yolda birinci tip insan kalbi dinleyip beyni ile hareket eden insandır. Söylemek İSTEDİĞİNİ bir şekilde ifade eder karşısındakine fakat beyin bir türlü onu söylemesine izin vermez. Bu tip insanların ima ile geçer hayatlari fakat bir türlü ağızdan çıkmaz o kelime. Karşısındakine kalmıştır bu tip insanların kaderi. Nihayet ikinci yolda ikinci tip insan vardır birde. Kalbini dinleyip kalbi ile hareket edenler. Bunlar söylemek istedikleri kelimenin sonunu asla düşünmezler. Hesap yoktur lügatlarında. Bu yüzden çok kırılırlar. Iki yüzlülük, Riya bilmezler. Dobradır sözleri çoğu zaman da bu yüzden kaybederler.
Kelimelerin yetmediği anlar vardır hayatta. Dilin söylememek için boğaza kadar kaçtığı yüreğin ise dili olanca gücüyle ileri ittiği anlar. Iki kelimedir halbuki bizi bu kadar zorlayan. Şimdi siz hangi ucu insanlardansınız ve ne acaba bir sorun kendinize yapıyorsunuz bu durumda. Bu yazıyı tekrar okuyun ve kendi kendinize tekrarlayın kolay mı yoksa zor mu söylemesi?

SENİ SEVİYORUM ..................

^ ^ Hüseyin YILMAZ ^ ^

Hışto

2009-12-06T06:35:00.000-08:00

Doğu anadolu bölgemizin güzel, şirin aynı zamanda çekilmez şehri Erzurum'da yaşayan bir topluluk olan hıştolar: bu yöreye M.Ö. 729 da dor göçleriyle birlikte yerleşmişlerdir. Zamanla bölgeye yayılıp tamamiyle hakim olan hıştolar modern zamanın cumhuriyet Türkiyesinde Marmaraya kadar İstanbulun arka sokaklarına yayılmışlardır. bölgeye göre isim farklılıklarıyla anılan hıştolar yer yer kıro, hırto, hışt, hayvanoğlu hayvan gibi isimler taşır. Bizse hıştoları daha özele indirgeyip Anadoluda ilk yerleştikleri mekan olan ; Erzurumda ele alacağız .

Hışto; sokaklarda her an karşınıza çıkabilecek olan siyah takımlı bağrı açık göynek beyaz spor ayakkabı giyen vatandaş yanlışlıkla gözünüze iliştiğinde ondan şu cevabı alabilirsiniz;
- ne bahirsan oglum
- taniyacahmısan
- birınemi benzetecahsan
( bu tabirleri anlamanız uzun yıllarınızı alabilir) ayrıca hışto çok yüksek miktarda tükrük salgısına sahip olduğundan yerleri heran yıkayabilir. Bir kısmının belediye temizlik ekibinde kadrolu olarak çalıştığıda bilinmektedir. Bu karakterlerin üç türlü ilgi alanı vardır.
A) Yolda yürüyen güzel hatunlara lafa atmak
B) Kahvede saatlerce küfür edebiyatını geliştirebilecek oyunlar oynamak.
C) Kendilerininde bir türlü sebebini anlayamadığı kavgalara karışmak
çoğunlukla çok iyi yürekli olmalarına rağmen çevre baskısını üzerinde aşırı biçimde hisseden hışto hoşuna giden bayana laf atmayıp nazik bir şekilde yaklaşsa onu elde edebilir ama ona nezaket asla yakışmaz. Kahvede mutlaka oyun oynamalıdır; oynamazsa eğer arkadaşlar ona ev hanımı muamelesi yapabilir.
kavga etmemek gibi bir lüksü yoktur; çünkü korkaklıkla suçlanabilir.
Son zamanlarda kendi değerlerini kaybetmemek için sendika çabalarına giren hıştoların birkaçı bir araya gelerek hışto birliği kurmuşlardır; henüz diğer kurum lar tarafından tanınmasa bile kahve ve benzer kuruluşlarda kendinlerini geliştirmeye devam eden hışto birliğin faaliyetlerini nasıl yaptığı ve ne şekilde yürüttüğü bilgimiz içerisinde değildir; fakat bu konu hakkında elimize geçecek belgeleri paylaşmaya açığız.
Sosyalleşmemizin kanayan yaralarından olan hışto ve lar geleneksellikten birtürlü vazgeçmeyerek; Japonya'da Samuraylar Avusturalya'da Aborjinler Nijerya'da Puala Puala gibi modern yaşama karşı aykırı kimliklerini ortaya kommuşlardır ve postmodernliğe çıktığımız bu yolculukta modernitenin gerisinde kalmayı tercih etmişlerdir.

^^SaBrİ BeCeRikLi^^

Karabasan

2009-12-06T06:33:00.000-08:00

Toplumumuzun psikolojisinin altlarında yaşayan bir varlık olan karabasan; rüyamızın takriben üçüncü rem döneminden sonra uyanmaya yakın olarak; uyandırmamak için hayal dünyamıza ce eeee diyen varlıktır.
Bu insan üstü varlığın cisimsel kimliği olmamakla birlikte tipinden anladığımız kadarıyla cinsiyetinin erkek olması tahmin edilmektedir.

İsmi nerden gelir:
Çok sevilen bir halk türkümüz olan kara basma iz olurla uzaktan ve yakından hiçbir alakası olmayan karabasan ismi çoğunlukla kış bölgelerinde görüldüğünden dolayı bu ismi almışmıdır bilemiyoruz; yada genelde zenci arkadaşların rüyasına girdiğinden mi? bu ismi almış olması rivayetlere girmiştir. isminin henüz nerden geldiğini bilemediğimiz basmak fiiilinin en önemli unsuru olan karabasan bütün bu toplumsal gerçeklere aldırmadan hertürlü basabiliyor.

Rüyaya nasıl girer?, Ne yapar:
Siz uyurken karanlık bir benlikte sizin üstünüze çömelerek gırtlağınızı sıkma eğiliminde bulunur. Onu bütün vücudunuzda hissedersiniz, uyandığınızda eğer uyanmayı becerebilirseniz çok fazla hırpalanmışsınızdır. Her yörede değişik isimlerde adlandırılabilen bu doğa üstü varlık rüyanıza girdiğinde nefes nefese uyanırsınız. uyku esnasında herkese seslenirsininz yada seslendiğinizi zannedersiniz; lakin kimse çığlıklarınızı duymaz ayrıca kısa film gibi olan bu süreçte okuduğunuz dualar ömrüzün boyunca okuyamadığınız kadar fazladır; hatta bazılarını siz uydurabilirsiniz. Bu metafizik varlığın dualarınızdan etkilenmediğini düşünürsek gafil yada ateist olma ihtimalini de düşünmek lazım ''tabi korkudan duayı yanlış okumadıysanız'' siz hayatınızın en fazla besmelesini çektiğinizi hesaba katarsak bir nevi ilahi adalete kurban gitmiş olabilirsiniz.
Dikkat edilmesi gereken bir husustur ki bazı arkadaşlarımız kendisi yerine alacaklılarıda görmüş olabilirler. Bu nedenle karabasan silüeti içindeki varlıkları ayırmak gerekir. Onun adına yapılan birçok tartışmaya rağmen kendi işini yapmaya çalışan bir emekçi kardeşimiz ben işimi yaparım gerisine karışmam felsefesinden ayrılmayarak toplumumuzun korkularında efsane olmaya devam ediyor ve devam edecekte.....

^^SaBri BeCerikLi^^

Kısa Film ve Kelebek

2009-12-06T06:29:00.000-08:00

Minicik bir kurtçuktur kelebek kozasından çıkmadan önce. Dut yaprakları yiyerek büyür. Sonra sabırla örer kozasını. Yeniden doğacağı beyaz kefeninde ölümün başkalaşımına yatmadan önce. Yılgınlık yoktur onun kitabında. Ölümün yeniden doğuş olduğunu öğretir bize. Çile çeker ilmek ilmek ördüğü her telde. Minicik bedeniyle koskoca bir mucizeye vakıftır bu yüzden. Kozasından çıkıp kanat çırpınca özgürlüğe hayran bırakır kainatı kendine. Kısadır ömrü lakin yaşanılası. O MUCİZEYİ TANRI BAHŞETMEZ HERKESE.

Kısa filmlerde kelebekler gibidir. Sabırla ilmek ilmek örülür her kare. Çile vardır merceğin arkasında. Anlamaz görmesini bilmeyen gözler o emeğin kutsallığını. Yaşamayan bilemez kısa filmin anlamını. Amatör bedenlerde yaşayan profesyonel ruhlar, ellerinde avuçlarında ne varsa ortaya koyarak, yürek bileyerek basar kameranın play tuşuna. Gecelerce uykusuz kalır, günlerce bir öğün yerler belki. On, bilemedin, on beş dakikalık serüven için günlerini harcar genç yürekler. Alın teri koyarlar ortaya. Nasıl ki kelebekler minicik bir kurtçuktan göz alıcı bir kelebeğe dönüşürse o koza denen çilehanenin içinde, kısa film çeken gençlerde küçücük el kamerası ile mucizevi filmler yaparlar on beş dakika içinde. Bizlerde bu zevki tadanlar arasındayız.

Dedim ya O MUCİZEYİ TANRI BAHŞETMEZ HERKESE.

^^Hüseyin Yılmaz^^

O Günkü Gibi Vatan Sağolsun

2009-12-06T06:28:00.000-08:00

Yoksulduk belki ama hiç yoksun bırakmadı bizi babam. Çiftçilikle sağlardı geçimini toprak doyururdu karnımızı. 30 haneli bir köyde büyüdüm. Bir muhtarımız birde imamımız vardı bu yüzden önce Allah’ı sevdik sonra vatanı. Okuyamadım üniversiteyi liseye kadar zar zor geldim. Meramımı anlatacak kadar öğrendim okumasını ve yazmasını. Karşı evde oturan komşunun kızı Ayşe’yi sevmesini kendim öğrendim ama.
Yazmasının kenarından çıkan sarı perçemi ve yüreğimi yakan yeşil gözleri vardı. Gizli gizli mektuplaşırdık köyde. Çeşme başında su doldururken testisine uzaktan sevdim onu sadece. Yaşım 18 e geldiğinde şehirden bir kağıt gönderdiler evimize. Babam dedi oğul vatan borcudur git ödemeye. Davul zurna köyden beş arkadaş yolladılar bizi hiç bilmediğimiz şehirlere. Peygamber ocağı derler gittiğimiz yere. Acemi birliği Isparta çıktı usta birliği Çukurca. Terhisime 15 gün vardı. Babamdan sözünü almıştım köye dönünce evlenecektim Aysemle.

Sisli bir geceydi içimde anlatamadığım bir sıkıntı vardı. Geçen ay Ayşe bir tutam saçını yollamıştı mektupla kokusunu duyayım diye. Koynumda saklıyordum o saçı. Nöbette Ayşe geldi aklıma. Köye döner dönmez ilk iş şöyle davullu zurnalı bir düğün yapacaktım dosta düşmana karşı. Acaba uyuyor mudur şimdi. Tabi canım bu saate kalmaz sabah hayvanları otlatmaya çıkaracak. Canı çıkıyordu kızcağızın sabahtan akşama kadar sürünün peşinde. Evlendiğimizde ilk iş şehre yerleşecektim. Kurtaracaktım Aysemi o köyden. Prensesler gibi yaşatacaktım sıcak sudan soğuk suya değmeyecekti eli. Oğullarımıza bakacaktı o. Evet üç erkek evlat istiyordum Allah’tan. Ali, Muhammet, Hüseyin. Erkek adamın erkek evladı olmalı. Bir anda kurşun sesi ile irkildim. Baskın yemişti karakol. Her yerden mermi yağıyordu gecenin üç buçuğunda. Silahıma davrandım attım kendimi sipere. Hataylı Musa çıktı ilk kapıdan. Göğsüne girdiğini gördüm merminin sol yanından. Yere yuvarlandı dağ gibi çocuk. Titremeye başladı sol bacağı ağzından kan geldi. Birkaç dakika sabit gök yüzünü izledi hafifçe tebessüm etti ve düştü başı sağ tarafa bana doğru. Bir anlık doğruldum bende tekrar yere oturduğumda sol omzumda bir sıcaklık hissettim. Yokladığımda sıcak bir ıslaklık geldi elime. İkincisi göğsümden geldi iki taraflı yemiştik baskını. Halil teğmeni gördüm bir ara karakol camından. Bağırıyordu avazı çıktığı kadar. “ Mustafa dayan yiğidim. Korkmayın yiğitlerim peygamber bizi bekler. Yol vermeyin bu itlere. La ilahe illallah Muhammeden Resulullah” diye. Bir anda ortalık bembeyaz oldu. Gül kokusu duydum her yerde. Ortalık yemyeşil bir bahçeye dönüştü yavaş yavaş. Altından ırmaklar akan bahçeler. İki melek ellerimden tutup kaldırdı beni. Anamı gördüm sonra al bayrağa sarılı tabutumun başında. Ağlıyordu sessizce. Yanında babam dimdik duruyordu. Göz yaşlarını saklayarak “ Vatan Sağolsun” diyordu sadece. Ayşemi gördüm ilerde gönderdiğim resmi bağrına basmış perçemiyle göz yaşlarını saklıyordu. Bağırıyordum ben buradayım ölmedim diye ama hiç biri beni duymuyordu.

Yoksulduk belki ama hiç yoksun bırakmadı bizi babam. Çiftçilikle sağlıyordu geçimini toprak doyuruyordu karnımızı. Geçenlerde haber aldım beni vuran teröristi güllerle karşılamışlar. Tek zoruma giden ne biliyormusunuz. Babam artık o günkü gibi “Vatan Sağ olsun” demiyor. O GÜNKÜ GİBİ “VATAN SAĞOLSUN."

^^Hüseyin Yılmaz^^

Özür Diliyorum Herkes Adına Senden

2009-12-06T06:24:00.000-08:00

Gel otur şöyle yoruldun. Hem çok yaşlısın biraz dinlen. Bir iki laf edelim geçmişten ve bu günden. Eskiden daha güzeldin. Severdim seni. Bana karşı daha naziktin. Anlardın beni. Ne düşler kurardık beraber. Kocamandın benim gözümde şimdi ufaldın. Ama suç senin değil seni bu hale getirenlerin. Çok üzdüler seni benim gibi. Aslında biz bir bütündük seninle. Sen benle vardın bende senle. Diğerleri bilemedi benle seni. Onlar hep ben le var oldular sende. Egolarının girdabında dönerken, senin onlar için durmadan dinlenmeden döndüğünü unuttular. Başlar döndü bir süre sonra seni unuttular. Kirlettiler seni aslında kendilerini kirlettiklerini bilemeden. Onlar kirlendikçe bende kirlendim ve haksız kinlendim sana. Nazım sana geçti bir tek sana sitemlendim. Onlar anlamaz ki beni senin gibi. Bende anlatamadım aslında onlara seni. Hep kendilerinin zannettiler bir tek seni. Yinede şikayet etmedin. Yine doyurdun, giydirdin, yaşattın onları. Bu kadar haksızlığı sen hiç hak etmedin. Seyirci kaldım bu zulme. İçim kan ağladı sana yaptıkları her haksızlıkta. O kadar çoklardı ki hangi birine dur diyebilirdim ufacık bedenimle. Ellerinde yavaş yavaş erdiğini göremediler. Yaşlandın, hastalandın, yorgun düştün. Hepsi seni kendine benzetmek istedi. Hiçbiri bilmiyordu oysa senin kimseye benzemeyeceğini. Sen tektin. Hepsi sana muhtaçtı ama cömertliğini kullandılar senelerce. Anlasalardı senden başka dünya olmadığını acaba yaparlar mıydı o fabrikaları. Kirletirler miydi şırıl şırıl akan sularını. Tüketirler miydi ağaçlarını. Seni çok üzdüler dünya ve hala hatalarını anlamadılar.

Gel otur şöyle yoruldun. Hem çok yaşlısın biraz dinlen. Onlar adına da özür diliyorum senden. Senden başka olmadığını bir anlasalar vazgeçerler herhalde bu zulümden.

^^Hüseyin Yılmaz^^

Şehr-i Hüzün ve Yalnızlık Ağacı

2009-12-06T06:19:00.000-08:00

Yağan ilk kar hep hüzün verir bana. Tanrı'nın gözyaşlarıdır gökyüzünden süzülen damlalar ve hep gece yağar ilk kar şehre. Belki de tanrı görmesini istemez gözyaşlarını kullarının. Onlar için sessizce ağlar. Hüzün kaplar dört bir yanı o gece. Bulutlar mendil olur tanrının gözyaşlarına, yerde bembeyaz kalır yaşlar. Böyle gecelerde çıkmak istemem sokağa, o kutsal yaşlara basmak saygısızlık olur diye. Pencereden izlerim nazlı nazlı süzülen yaşları sokak lambalarının sarı ışıkları aydınlatırken. Sonra o ağaç gelir aklıma. O da ağlar geceleri şehre. Yalnızlık ağacıdır onun adı tek başına kocaman bir tepenin zirvesinde.
Bir başına mağrur izler şehri tanrının kulları onu göremesede. O da ağlar onlar için neden tanrıya zulmediyorlar diye. Neden hırslarına yenik düşüyor, neden sevmiyorlar birbirlerini. Paylaşmayı neden bilmiyorlar. Sevmesi çok mu zor insanın insanı merak eder yalnızlık ağacı. O yorgun bedeniyle seviyorda tanrının yarattığı her bir zerreyi, neden yaradılanların en şereflisi bilmiyor yüreğine bir başka yürek sığdırmayı. Ağlar bu yüzden geceleri. Böyle gecelerde yalnızlık ağacının hıçkırıklarıdır esen serin rüzgarlar. Sevgisiz bedenler anlamasada bu hüznü şehirde, beraber bu hüznü yüreğinde hissedenler var o gecelerde. O yüzden yağan ilk kar hep hüzün verir bana. Tanrının gözyaşlarıdır gökyüzünden süzülen damlalar ve hep gece yağar şehre ilk kar.

^^Hüseyin Yılmaz^^